Features | Diplomacy | Central Asia

gclubet88: Why Is Iran So Keen on Joining the SCO?

สล็อต ค่าย fc1️⃣LOOK618,ทั้งนี้เนื่องจากบริษัทและพันธมิตรมองเห็นโอกาสการลงทุนจากการที่ประเทศไทยมีโครการเมกะโปรเจกต์ที่รัฐบาลจะลงทุนหลายโครงการ เช่น รถไฟฟ้า ,รถไฟความเร็วสูง ,ทางด่วนระหว่างเมืองหรือมอเตอร์เวย์ ซึ่งจะทำให้มีความต้องการผลิตภัณฑ์ด้านวิศวกรรมโยธาเป็นจำนวนมากตามมา เช่น เหล็กสำหรับเตรียมงานก่อสร้าง ผนังกั้นเสียง แผนเก็บเสียง รวมถึงอุโมงค์หรือท่อขนาดใหญ่ ซึ่งมีทั้งท่อส่งน้ำและอุโมงค์สำหรับให้รถวิ่งผ่านคำแนะนำ: Open Long ใน S50U15 ที่บริเวณ 908 เพื่อคาดหวังการปรับตัวเพิ่มขึ้นไปทดสอบแนวต้านที่ 920-922 แต่ถ้าปรับตัวลดลงต่ำกว่า 904 ลงไป อาจพิจารณาเสี่ยง Open Short เพื่อคาดหวังการปรับตัวลดลงไปทดสอบ 900 ,นอกจากนี้ นักลงทุนยังจับตาดูความคืบหน้าด้านการให้ความช่วยเหลือกรีซ โดยล่าสุดทางการเยอรมนีระบุว่า นางคริสติน ลาการ์ด ผู้อำนวยการ IMF จะยื่นข้อเสนอเข้ามีบทบาทมากขึ้นเกี่ยวกับการให้ความช่วยเหลือด้านการเงิน ถ้าหากกรีซดำเนินการปฏิรูปตามเงื่อนไขภายในเดือนต.ค. และการพิจารณาทบทวนการให้ความช่วยเหลือในครั้งแรกเป็นไปอย่างประสบความสำเร็จระยะกลางแกว่งในกรอบ sideway หรือในกรอบระหว่าง 0.44-0.60 บาท คาดว่าจะยังไม่มีทิศทางชัดเจนจนกว่าจะแกว่งออกจากกรอบ แนะนำเก็งกำไรในกรอบดังกล่าวไปก่อน ส่วนจุดตัดขาดทุนจะอยู่ที่ 0.43 บาทส่วนแผนการซื้อกิจการยังคงแผนลงทุนต่อเนื่อง โดยเฉพาะสถานการณ์ช่วงนี้ที่ถือว่าเป็นโอกาสในการลงทุน และเราก็มีความพร้อมลงทุนในธุรกิจที่เกี่ยวเนื่องกัน ซึ่งสถานะทางการเงินปัจจุบันมี D/E ลดลงเหลืออยู่ 0.68 เท่า จากเดิมที่อยู่ 0.8 เท่า , RML รายได้จากการโอนห้องชุดลดลง ฉุดกำไร Q2 เหลือ 231.68 ลบ.สรุปความเห็นของ IFA บริษัท แอสเซท โปร แมเนจเม้นท์ จำกัด ในฐานะ IFA ได้พิจารณาข้อมูลการลงทุนก่อสร้างโครงการโรงไฟฟ้าพลังงานแสงอาทิตย์ใน RNS ผ่านการซื้อหุ้นสามัญของ IAEจากผู้ถือหุ้นเดิมของ IAE ในสัดส่วนร้อยละ 67 ของทุนจดทะเบียน IAE คิดเป็นจำนวนเงินรวม 276 ล้านบาทโดยผลการดำเนินงานที่มีกำไรเพิ่มขึ้น เนื่องจากกำไรจากผลการดำเนินงานเพิ่มขึ้น ขณะที่ต้นทุนทางการเงินที่ต่ำลง รวมถึงการเพิ่มขึ้นของส่วนแบ่งกำไรจากบริษัทร่วมและกิจการร่วมค้าขณะที่ผลการดำเนินงานช่วง 6 เดือนแรกมีกำไรสุทธิ 2.92 พันล้านบาท หรือ 0.84 บาทต่อหุ้น จากช่วงเดียวกันของปีก่อนที่มีขาดทุนสุทธิ 1.33 พันล้านบาท หรือมีกำไรสุทธิ 0.38 บาทต่อหุ้นขอบคุณที่มา SANOOK.comเนื่องจากไตรมาส 2/58 รายได้รวมลดลงที่7,284.87 ล้านบาท จากช่วงเดียวกันของปีก่อนอยู่ที่ 7,710.73 ล้านบาทขณะเดียวกันค่าใช้จ่ายรวมไตรมาส 2/58 เพิ่มขึ้นเป็น 7,582.06 ล้านบาท เทียบช่วงเดียวกันของปีก่อนอยู่ที่ 7,229.47 ล้านบาท โดยส่วนใหญ่เป็นผลขาดทุนจากอัตราแลกเปลี่ยนสุทธิสูงถึง 412.35 ล้านบาท,นอกจากนี้ ตลาดบ้านเราได้รับแรงผลักดันจากหุ้นในกลุ่มธนาคาร, ค้าปลีก และวัสดุก่อสร้าง จากความคาดหวังการกระตุ้นเศรษฐกิจ ภายหลังจากที่รัฐบาลจะมีการปรับทีมเศรษฐกิจ ทำให้ช่วงที่เหลือของปีนี้มีภาพเศรษฐกิจที่น่าจะฟื้นตัวขึ้นได้ พร้อมให้แนวรับ 1,410 จุด ส่วนแนวต้าน 1,415-1,425 จุด คำค้นBHESSOKBSMCS บริษัท บูรพาทัศน์ (1999) จำกัด48/5-6 ชั้น 2 ซ.รุ่งเรือง ถนน รัชดาภิเษก แขวง สามเสนนอก เขต ห้วยขวาง กรุงเทพฯ 10320 นิกเกอิปิดเช้าบวก 70.81 จุด หลัง GDP ญี่ปุ่นหดตัวน้อยกว่าคาดBIGC ซื้อเก็งกำไร KC เข่าอ่อน Q2/58 พลิกขาดทุน หลังต้นทุน-ค่าใช้จ่ายเพิ่ม GENCO ผิดหวัง! ไตรมาส2/58 ขาดทุน 6.90 ลบ. เหตุรายได้ขาย-บริการหด ,ถนนงามวงศ์วาน ตั้งแต่แยกพงษ์เพชรถึงแยกลาดปลาเค้า ถนนประเสริฐมนูญกิจ ปิดการจราจรเป็นเส้นทางจักรยานขากลับตั้งแต่เวลา 15.00-20.00 น.ทางด่วนและทางยกระดับ 6.1 ทางด่วนเฉลิมมหานคร (ขั้นที่ 1) ที่ลงด่วนดินแดงให้ขึ้นยกระดับดอนเมืองโทลล์เวย์ได้เพียงเส้นทางเดียวเท่านั้น ไม่สามารถใช้ถนนวิภาวดีรังสิตได้ 6.2 ทางด่วนศรีรัช (ขั้นที่ 2) ห้ามลงทางออกอนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ (ด่านพหลโยธิน 1) ถนนพหลโยธิน เลี้ยวเข้าอนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ 6.3 ทางยกระดับดอนเมืองโทลล์เวย์ ขาออก-ห้ามลงที่ทางลงรัชดาภิเษก, ขาเข้า-ห้ามลงที่ทางลงบางเขน, รัชดาภิเษก, ลาดพร้าวและทางลงสุทธิสารในกรณีที่จะต้องเดินทางไปสนามบินดอนเมือง ขอให้เผื่อเวลาในการเดินทางไว้และมาถึงสนามบินให้เร็วกว่าปกติและให้ใช้เส้นทางเลี่ยง ดังนี้ 7.1 กรณีเดินทางจากด้านทิศเหนือ ใช้ถนนวิภาวดีรังสิต พื้นราบ, ใช้ทางยกระดับดอนเมืองโทลล์เวย์ โดยขึ้นบริเวณหน้าโรงกษาปณ์หรือหน้าฟิวเจอร์ปาร์ครังสิต ลงถนนวิภาวดีรังสิตบริเวณหน้าอนุสรณ์สถานดอนเมือง 7.2 กรณีเดินทางจากด้านทิศใต้ โดยใช้ทางด่วน ทางยกระดับ -ลงด่วนดินแดงแล้วขึ้นทางยกระดับดอนเมืองโทลล์เวย์ตามปกติ (บริษัททางยกระดับดอนเมือง จำกัด ยกเว้นค่าผ่านทาง) -ลงด่วนประปา 1 (ถนนพระราม 6), ลงด่วนย่านพหลโยธิน (ถนนกำแพงเพชร), ลงด่วนบางซื่อ (ถนนกำแพงเพชร 2), ลงด่วนรัชดาฯ (ถนนรัชดาภิเษก) แล้วมุ่งหน้าไปขึ้นทางยกระดับดอนเมืองโทลล์เวย์บริเวณหน้ากองบัญชาการตำรวจภูธรภาค 1 (ห้ามใช้ถนนวิภาวดีรังสิต) -ลงด่วนแจ้งวัฒนะ ถนนแจ้งวัฒนะแล้วใช้ถนนวิภาวดีรังสิต พื้นราบหากมีข้อสงสัยเกี่ยวกับเส้นทางและข้อมูลจราจร สอบถามได้ที่ ศูนย์ควบคุมและสั่งการจราจร (บก.02) หมายเลขโทรศัพท์ 1197 หรือwww.trafficpolice.go.thทั้งนี้ IAE ถือหุ้นในบริษัท รางเงิน โซลูชั่น จำกัด (RNS) 9,998 หุ้น คิดเป็นร้อยละ 99.98 ของทุนจดทะเบียนของ RNS(ปัจจุบัน RNS มีทุนจดทะเบียน 1,305 ล้านบาทและทุนชำระแล้ว 327 ล้านบาท) นักลงทุนระยะกลางที่ถือ Short ต้นทุน 53 ดอลลาร์ยังแนะนำให้ถือต่อ เพื่อรอลุ้นเป้าหมายที่ 45 ดอลลาร์ โดยเลื่อนจุดตัดขาดทุนมาอยู่ที่ 51 ดอลลาร์ เพื่อปกป้องกำไรสำหรับกลยุทธ์ในครึ่งปีหลังบริษัทจะไม่เน้นการทำโปรโมชั่น เนื่องจากส่งผลต่อต้นทุนที่เพิ่มสูงขึ้น แต่จะเน้นการขยายสาขาและช่องทางการจัดจำหน่ายใหม่ โดยจะมีการขยายสาขาตามสถานีบริการน้ำมันของปตท.ที่ตั้งเป้าขยายในปีนี้ 10 สาขา ซึ่งเปิดไปแล้ว 3 สาขาในไตรมาส 2/58 และในไตรมาส 3/58 จะเปิด 3 สาขา และไตรมาส 4/58 จะเปิดอีก 4 สาขา。

โดยเปรียบเทียบอัตราส่วนความเสี่ยงของการลงทุนของบริษัทเทียบกับความเสี่ยงของตลาดโดยรวม (Beta)ของบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ฯ ที่ประกอบธุรกิจหลักใกล้เคียงกับโครงการรางเงินเพื่อนำมาใช้ในการคำนวณตามทฤษฎี Capital Assets Pricing Model (CAPM)ซึ่งอัตราผลตอบแทนของผู้ถือหุ้นที่ได้รับจากการดำเนินการโครงการรางเงินเท่ากับร้อยละ 11.63 ต่ำกว่าผลตอบแทนที่คาดหวังของผู้ถือหุ้นทางทฤษฎีซึ่งเท่ากับร้อยละ 13.75 SUSCO ตั้งเป้ายอดขายปีนี้ 2 หมื่นลบ. มีแผนขยายสถานีบริการน้ำมันครบ 250 แห่ง,แนวรับ 1.62-1.70 บาท、สมัคร สล็อต รับ โบนัส 100、ระยะสั้นแกว่งในกรอบ sideway หรือในกรอบระหว่าง 79-83 บาท คาดว่าจะยังไม่มีทิศทางชัดเจนจนกว่าจะแกว่งออกจากกรอบ แนะนำเก็งกำไรในกรอบดังกล่าวไปก่อนส่วนจุดตัดขาดทุนจะอยู่ที่ 78 บาท Technical SET range: 1,405-1,423ประกอบกับมีค่าใช้จ่ายในการพัฒนาทักษะพนักงาน การเตรียมงานสำหรับงานโครงการและ กิจกรรมเพื่อสังคม การกุศลทีเพิ่มขึ้นบริษัทฯมี EBITDA เท่ากับ 14.60 ล้านบาทลดลง 60.95% จากช่วงเดียวกันของปีก่อน สาเหตุหลักรายได้จากการขายและบริการลดลงในส่วนของโครงการติดตั้ง, หลอด LEDPTT มูลค่าการซื้อขาย 1,961.69 ล้านบาท ปิดที่ 302.00 บาท เพิ่มขึ้น 2.00 บาท,GDP 2Q15 ขยายตัว +2.8% y-y ส่งผลกระทบ SET จำกัด หุ้นแนะนำภาคบ่าย: KTB (ราคาปัจจุบันซื้อขายที่เพียงมูลค่าทางบัญชี มีโอกาสได้ประโยชน์ในฐานะกลไกกระตุ้นเศรษฐกิจของรัฐบาล, เป้าทางกลยุทธ์ 19.50 ตัดขาดทุน 16.90), ROBINS (รายได้ค่าเช่าช่วยค้ำยันงบ ขณะรอการบริโภคฟื้นตัว, เป้าทางกลยุทธ์ 42.00-44.00 ตัดขาดทุน 40.00) และ SAMART (ผลการดำเนินงานไตรมาส 2/58 คาคาด และยืนยันการผ่านจุดต่ำสุดของผลประกอบการไปแล้วในไตรมาสแรก, เป้าทางกลยุทธ์ 23.00 ตัดขาดทุน 20.70) สำหรับกลยุทธ์ในครึ่งปีหลังบริษัทจะไม่เน้นการทำโปรโมชั่น เนื่องจากส่งผลต่อต้นทุนที่เพิ่มสูงขึ้น แต่จะเน้นการขยายสาขาและช่องทางการจัดจำหน่ายใหม่ โดยจะมีการขยายสาขาตามสถานีบริการน้ำมันของปตท.ที่ตั้งเป้าขยายในปีนี้ 10 สาขา ซึ่งเปิดไปแล้ว 3 สาขาในไตรมาส 2/58 และในไตรมาส 3/58 จะเปิด 3 สาขา และไตรมาส 4/58 จะเปิดอีก 4 สาขาผู้สื่อข่าวรายงานว่า ตลาดหุ้นยุโรปเปิดตลาดวันนี้ปรับตัวสูงขึ้น เนื่องจากหุ้นกลุ่มยานยนต์ดีดตัวขึ้นโดยบริษัทยังคงเป้าการซื้อหนี้ด้อยคุณภาพเข้ามาบริหารในปีนี้เพิ่มอีก 3 หมื่นล้านบาท ใช้งบลงทุน 2 พันล้านบาท โดยในช่วงครึ่งปีแรกบริษัทได้ซื้อหนี้ด้อยคุณภาพไปแล้ว 1.5 หมื่นล้านบาท หรือคิดเป็น 50% ของเป้าหมาย และยังเดินหน้าซื้อหนี้ด้อยคุณภาพในช่วงที่เหลือของปีนี้ให้เป็นไปตามเป้าหมายTotal Access Communication (DTAC TB; THB 68.50) ซื้อ ระยะสั้นแกว่งในกรอบ sideway down มีแนวรับหลักอยู่แถว ๆ 7.30 บาท ระยะสั้นอาจแกว่งในกรอบระหว่าง 7.30-8.85 บาทก่อน แนะนำเก็งกำไรในกรอบดังกล่าวไปก่อน ส่วนจุดตัดขาดทุนจะอยู่ที่ 7 บาทในช่วงแรกนั้น ดัชนีดาวโจนส์ดิ่งลงไปกว่า 100 จุด หลังจากมีรายงานว่าดัชนีภาวะธุรกิจโดยรวม (Empire State Index) ร่วงลงในเดือนส.ค. เนื่องจากการชะลอตัวของคำสั่งซื้อใหม่และยอดส่งออก แต่หลังจากนั้นไม่นาน ตลาดหุ้นนิวยอร์กพลิกกลับมาเคลื่อนไหวในแดนบวกและปิดตลาดปรับตัวขึ้น เพราะได้แรงหนุนจากการพุ่งขึ้นของหุ้นกลุ่มธุรกิจสร้างบ้าน หลังจากสมาคมผู้สร้างบ้านแห่งชาติ (NAHB) ของสหรัฐเปิดเผยว่า ดัชนีความเชื่อมั่นผู้สร้างบ้านพุ่งขึ้นในเดือนส.ค.อยู่ที่ระดับ 61 ใน ซึ่งเป็นระดับสูงสุดนับตั้งแต่เดือนพ.ย.2005 ซึ่งสอดคล้องกับตัวเลขคาดการณ์ของนักวิเคราะห์ และบ่งชี้ถึงความเชื่อมั่นที่เพิ่มขึ้นต่อตลาดที่อยู่อาศัยของสหรัฐ, รัฐบาลญี่ปุ่นเปิดเผยในวันนี้ว่า ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) ไตรมาส 2 ปีนี้ หดตัวลง 1.6% ซึ่งเป็นการหดตัวลงครั้งแรกในรอบ 3 ไตรมาส เนื่องจากผู้บริโภคลดการใช้จ่าย และการส่งออกอยู่ในภาวะซบเซา มองกรอบบ่ายระหว่าง 1410 1420 ขณะที่ SET จะต้องยืนอยู่เหนือ 1414 จุดหากจะลุ้นทดสอบแนวต้าน 1420,1428 ต่อไป。

Iran’s full membership in the Shanghai Corporation Organization has become a perceived necessity for Tehran’s foreign policy goals. But will it actually help?

Why Is Iran So Keen on Joining the SCO?

Leaders of member states of the Shanghai Cooperation Organization (SOC) sign agreements for the SOC summit in Qingdao in eastern China’s Shandong Province, Sunday, June 10, 2018.

Credit: AP Photo/Dake Kang

Recent remarks by?Russian?and?Iranian?officials suggest that Iran is on the verge of gaining full membership in the Shanghai Cooperation Organization (SCO), a regional forum launched in 2001 by China, Russia, and the Central Asian republics (minus Turkmenistan) to combat the so-called “three evils” namely “terrorism, separatism, and extremism.” Iran has awaited this moment since becoming an observer member of the SCO in 2005. After signing a multidimensional?25-year strategic treaty with China?and preparing to?make a similar deal with Russia?in the near term, Iran’s accession to the SCO could be seen as the third decisive move in Tehran’s deep inclination toward the East.

The Raisi Government and Iran’s New Turn to the East

Iran’s new president, Ebrahim Raisi, has not been a leading figure in Iran’s foreign policy decision-making. That’s why, unlike his predecessor, he has not yet outlined the dimensions of his foreign policy strategy or specified what goals he wants to achieve abroad. Nevertheless, he is surrounded by individuals who were critics of the Joint Comprehensive Plan of Action (JCPOA). These same voices criticized the Rouhani administration for not paying enough attention to relations with Russia and China and not using the presumably expanded ties with Moscow and Beijing as leverage in the negotiations with the United States and Europe. Though this camp has never made explicit how, exactly, the West will be impressed into lifting sanctions or accepting Iran’s other demands by Iran’s assumed close ties with Russia and China, they have gotten new credentials from the country‘s top decision-maker.

In a last short meeting with Rouhani and his cabinet, Supreme Leader?Ayatollah Ali Khamenei?once again slammed Rouhani for “trusting” the West, foreshadowing a continued deadlock in the Vienna negotiations on reviving the JCPOA. Tellingly, the Supreme Leader’s office then released a short video file in which Ayatollah Khamenei, during a private meeting in 2012 with the then-head of the Expediency Council, Ayatollah Hashemi Rafsanjani, is seen?decrying?Rafsanjani’s insistence on forging a relationship with the U.S.

The Supreme Leader laid out the central contour of the next phase of the Islamic Republic’s foreign policy, and the direction that Raisi should pursue: displacing the JCPOA as the focal point of Iranian foreign policy. The mandate for Raisi and his team is to reinforce relations with non-Western countries, including China and Russia. On the sidelines of the endorsement ceremony of Raisi’s presidency by Ayatollah Khamenei, Ali Akbar Velayati, the Supreme Leader’s consultant in international affairs, also asserted that the priority of Raisi government must be “looking to the East” and “cooperation and strategic relations with China, India and Russia,” which could “help our economy to make progress.”

Enjoying this article? Click here to subscribe for full access. Just $5 a month.

The SCO Won’t Give Iran What It Needs

The SCO is not a regional functional community in trade and economics, however. It is primarily a platform for Russia and China to manage their periphery security environment and to neutralize common threats to their national security and territorial integrity emanating from the “three evils.” Since Pakistan and India joined the SCO in 2017, the organization now includes four nuclear powers with different security agendas and goals.

Basically, Iran doesn’t share the primary concerns of these four powers. Being a full member of the SCO will be different from holding observer status; Iran will have to make commitments and take an official position during decision-making processes. As a member of the SCO, Tehran may be required to express its position toward, for instance, the territorial disputes of India with China and Pakistan – an issue in which Iran is not directly concerned. The two major economic partners of Iran, Beijing and New Delhi, will have divergent expectations of Tehran.

While full membership imposes additional obligations, it’s debatable what the benefits will be. The SCO won’t provide Iran with the capacity to pursue its Middle Eastern security agenda and concerns, nor will the body serve as an instrument for Iran to escape from regional isolation. On the contrary, gaining an SCO member tag may amplify the divisions and antagonism between Iran and the United States’ Arab allies in the Middle East by depicting Iran as a Chinese and Russian “puppet.” Although the SCO is not a collective security organization, it considers Islamic Sunni radicalism as a common threat that should be suppressed. Shiite Iran’s approach to this subject at the SCO won’t remain without sensitivities, particularly in Central Asia.

Despite other soft aspects of multilateral cooperation it claims to cover, such as trade, banking, or emergency assistance, the SCO’s history reveals a tendency to promote the common security agenda and sideline issues of disagreement. For example, because of concerns about losing its influence, Russia?opposes?Chinese proposals of creating free trade zone between the SCO members. Obviously, Iran can’t seek an incompatible agenda in this context.

Overall, in the foreign policy of the Islamic Republic, furthering foreign security policies already overshadows economic diplomacy or new trade opportunities. Given that context, forging institutional ties with the SCO as a full member will further strengthen such an unproductive trajectory for Iran’s economy and trade.

Even if Iran decides to grant precedence to security multilateralism over other issues, naturally, Tehran must prioritize the Middle East and the rehabilitation of broken relations with the Gulf Cooperation Council members through regional dialogue.?The SCO will not help in that regard.

The turbulent Middle East and constant hostility between Iran and the U.S. and Arab countries primarily serve Russian and Chinese influence and interests. Unlike their benign (and empty) diplomatic gestures and rhetoric, Moscow and Beijing have never endeavored to substantially encourage Iran and the region to initiate an inclusive regionalism and dialogue for lasting peace and stability.

One of the main reasons for keeping Iran out of the SCO, despite its repeated requests for admission since 2005, was the Islamic Republic’s engagement with the West and Tehran’s hope for economic and political opening with the United States and Europe at different historical junctures.

Russia and China were not going to give SCO admission to a country with a West-oriented foreign policy. Full membership would give a considerable deal of leverage and a bargaining chip in the organization. It appears that the emergence of strategic deadlock between Iran and the West on the nuclear question, and Tehran’s persistence in rejecting negotiation on non-nuclear issues (for example, its regional activities and missile program), has created enough impetus for Russia and China to see?“no obstacle on the way of Iran’s full membership in the Organization.”

Enjoying this article? Click here to subscribe for full access. Just $5 a month.

Iran’s Misconception About Eurasian Regionalism

During the years of tensions with the U.S. and European powers, Iran has always tried to use its ties with China and Russia as leverage against the Western capitals, receiving diplomatic support, an economic lifeline, and defense equipment from Moscow and Beijing. Tehran’s strategy worked to some extent and, for example, helped it survive crippling sanctions. Still, Iran managed to not deviate sharply from its basic slogan in the foreign policy area, “neither East nor West.” However, it seems that the Islamic Republic is changing course by replacing symbolic acts with concrete policies. That, in turn, will bring a variety of repercussions for the country’s economic, foreign, and security policies.

Iran pursues meaningful participation in Eurasian economic and security institutions with the hope to decrease the pressure of Western sanctions and probably to make new scenes for a “diplomatic showoff” against the West. Nonetheless, this mindset lacks a specific strategy and coherent policy and sometimes contradicts Iran’s foreign policy discourse, which prioritizes the Middle East and developing relations with neighbors.

There is a misconception in Iran’s foreign policy that merely being a part of the different regional bodies in neighborhood regions, including Eurasia, could spontaneously break the “sanctions wall” and lead to diversified fruitful foreign relations. It is hard to imagine any real, meaningful accomplishments will result from multilateral platforms such as the SCO, Eurasian Economic Union (EAEU), or Belt and Road Initiative (BRI), rather than Iran’s bilateral relations with Russia and China. Instead, Iran’s insistence on having a seat at the table only generates more leverage for Moscow and Beijing to bolster the country’s overreliance on the East.

Efforts to gain a seat in these largely ineffective initiatives, where Russia and China are the dominant stakeholders and it is nearly impossible for Tehran to seek tangible and achievable goals, does nothing but waste the limited diplomatic resources of the country. In terms of trade and economics, which matter the most to Iran, Eurasian great initiatives like the Russian-led EAEU and China’s BRI haven’t even brought about even significant developments in Beijing-Moscow bilateral relations?or even regional institutional coordination of the two initiatives, despite lip service in that regard.

The BRI and EAEU are geopolitical projects to protect China and Russia’s “spheres of influence” under the banner of a multipolar world order. Due to Iran’s regional and international entanglements, opportunistic Russia and China, with their global ambitions, will cultivate certain affinity with Iran, regardless of Tehran’s presence in the multilateral forums.